Podżeganie
w prawie karnym - jedna z form popełnienia przestępstwa. Polega na nakłanianiu innej osoby do dokonania czynu zabronionego (przestępstwa).
w prawie karnym - jedna z form popełnienia przestępstwa. Polega na nakłanianiu innej osoby do dokonania czynu zabronionego (przestępstwa).
Pomocnictwo
w prawie karnym - jedna z form popełnienia przestępstwa. Polega na ułatwianiu swoim zachowaniem popełnienia przestępstwa innej osobie.
Zachowanie to może z kolei polegać w szczególności na dostarczeniu narzędzi, środków przewozu, udzielaniu rady lub informacji sprawcy przestępstwa.
w prawie karnym - jedna z form popełnienia przestępstwa. Polega na ułatwianiu swoim zachowaniem popełnienia przestępstwa innej osobie.
Zachowanie to może z kolei polegać w szczególności na dostarczeniu narzędzi, środków przewozu, udzielaniu rady lub informacji sprawcy przestępstwa.
Przedsiębiorca
osoba fizyczna, osoba prawna i jednostka organizacyjna niebędąca osobą prawną, której odrębna ustawa przyznaje zdolność prawną - wykonująca we własnym imieniu działalność gospodarczą.
Za przedsiębiorców uznaje się także wspólników spółki cywilnej w zakresie wykonywanej przez nich działalności gospodarczej.
osoba fizyczna, osoba prawna i jednostka organizacyjna niebędąca osobą prawną, której odrębna ustawa przyznaje zdolność prawną - wykonująca we własnym imieniu działalność gospodarczą.
Za przedsiębiorców uznaje się także wspólników spółki cywilnej w zakresie wykonywanej przez nich działalności gospodarczej.
Pracownik
osoba zatrudniona na podstawie umowy o pracę, powołania, wyboru, mianowania lub spółdzielczej umowy o pracę.
osoba zatrudniona na podstawie umowy o pracę, powołania, wyboru, mianowania lub spółdzielczej umowy o pracę.
Pracodawca
jednostka organizacyjna, choćby nie posiadała osobowości prawnej, a także osoba fizyczna, jeżeli zatrudniają one pracowników.
jednostka organizacyjna, choćby nie posiadała osobowości prawnej, a także osoba fizyczna, jeżeli zatrudniają one pracowników.
Postanowienie (w postępowaniu administracyjnym)
akt administracyjny wydany przez organ administracyjny w toku postępowania, który dotyczy poszczególnych kwestii wynikających z tego postępowania, lecz nie rozstrzyga o istocie sprawy, chyba że przepisy stanowią inaczej.
akt administracyjny wydany przez organ administracyjny w toku postępowania, który dotyczy poszczególnych kwestii wynikających z tego postępowania, lecz nie rozstrzyga o istocie sprawy, chyba że przepisy stanowią inaczej.
Przedstawicielstwo
działanie w cudzym imieniu polegające na tym, że osoba zwana przedstawicielem dokonuje czynności prawnej z osobą trzecią. Przy czym dokonana czynność prawna ma wywołać skutek w cudzej sferze prawnej, a mianowicie reprezentowanego.
Wyróżnić można następujące rodzaje przedstawicielstwa:
1) Pełnomocnictwo, gdzie źródłem umocowania jest jednostronne oświadczenie woli reprezentowanego zwanego mocodawcą, zaś przedstawiciel zwany jest pełnomicnikiem;
2) Przedstawicielstwo ustawowe, gdzie żródłem umocowania są inne zdarzenia prawne niż czynność prawna reprezentowanego np. rodzice z mocy ustawy bądź opiekun ustanawiony przez sąd
Rodzaje pełnomocnictwa, czyli przedstawicielstwa opartego na oświadczeniu mocodawcy:
1) ogólne;
2) rodzajowe (gatunkowe)- obejmuje określoną kategorię czynności prawnych do których pełnomocnik jest umocowany np. do sprzedaży nieruchomości;
3) indywidualne - dotyczy konkretnej czynności prawnej np. do sprzedaży określonej nieruchomości konkretnemu kupującemu
Pełnomocnitwo może być udzielone co do zasady w dowolnej formie, ale są dwa wyjątki:
1) jeśli do ważności czynności prawnej wymagana jest forma szczególna to pełnomocnictwo do dokonania tej czynności prawnej powinno być udzielone w tej samej formie;
2) jeśli dla określonych pełnomocnictw szczególny przepis wymaga określonej formy
działanie w cudzym imieniu polegające na tym, że osoba zwana przedstawicielem dokonuje czynności prawnej z osobą trzecią. Przy czym dokonana czynność prawna ma wywołać skutek w cudzej sferze prawnej, a mianowicie reprezentowanego.
Wyróżnić można następujące rodzaje przedstawicielstwa:
1) Pełnomocnictwo, gdzie źródłem umocowania jest jednostronne oświadczenie woli reprezentowanego zwanego mocodawcą, zaś przedstawiciel zwany jest pełnomicnikiem;
2) Przedstawicielstwo ustawowe, gdzie żródłem umocowania są inne zdarzenia prawne niż czynność prawna reprezentowanego np. rodzice z mocy ustawy bądź opiekun ustanawiony przez sąd
Rodzaje pełnomocnictwa, czyli przedstawicielstwa opartego na oświadczeniu mocodawcy:
1) ogólne;
2) rodzajowe (gatunkowe)- obejmuje określoną kategorię czynności prawnych do których pełnomocnik jest umocowany np. do sprzedaży nieruchomości;
3) indywidualne - dotyczy konkretnej czynności prawnej np. do sprzedaży określonej nieruchomości konkretnemu kupującemu
Pełnomocnitwo może być udzielone co do zasady w dowolnej formie, ale są dwa wyjątki:
1) jeśli do ważności czynności prawnej wymagana jest forma szczególna to pełnomocnictwo do dokonania tej czynności prawnej powinno być udzielone w tej samej formie;
2) jeśli dla określonych pełnomocnictw szczególny przepis wymaga określonej formy
Pracodawca
W myśl art. 3 Kodeksu pracy - jednostka organizacyjna, choćby nie posiadała osobowości prawnej, a także osoba fizyczna, jeżeli zatrudniają one pracowników. Bez znaczenia dla posiadania przymiotu pracodawcy jest, czy osoba fizyczna prowadzi działalność gospodarczą, czy też zatrudnia pracownika dla osobistej obsługi lub pomocy, a więc nie dla osiągnięcia celów zarobkowych. Kodeksowa definicja pracodawcy oparta jest na gruncie koncepcji zarządczej, zgodnie z którą podmiotowość pracodawczą przyznaje się jednostce organizującej pracę.
W myśl art. 3 Kodeksu pracy - jednostka organizacyjna, choćby nie posiadała osobowości prawnej, a także osoba fizyczna, jeżeli zatrudniają one pracowników. Bez znaczenia dla posiadania przymiotu pracodawcy jest, czy osoba fizyczna prowadzi działalność gospodarczą, czy też zatrudnia pracownika dla osobistej obsługi lub pomocy, a więc nie dla osiągnięcia celów zarobkowych. Kodeksowa definicja pracodawcy oparta jest na gruncie koncepcji zarządczej, zgodnie z którą podmiotowość pracodawczą przyznaje się jednostce organizującej pracę.
Płatnik
osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna nie mająca osobowości prawnej, obowiązana na podstawie przepisów prawa podatkowego do obliczenia i pobrania od podatnika podatku i wpłacenia go we właściwym terminie organowi podatkowemu.
osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna nie mająca osobowości prawnej, obowiązana na podstawie przepisów prawa podatkowego do obliczenia i pobrania od podatnika podatku i wpłacenia go we właściwym terminie organowi podatkowemu.
Przeszukanie
wykrywcza czynność dowodową będącą jednocześnie środkiem przymusu pozwalającym na wkroczenie w określoną sferę praw i wolności jednostki. Zgodnie z art. 219 k.p.k. celem przeszukania może być:
1) wykrycie, zatrzymanie lub przymusowe doprowadzenie osoby podejrzanej,
2) znalezienie rzeczy mogących stanowić dowód w sprawie,
3) znalezienie rzeczy podlegających zajęciu w postępowaniu karnym
Zakres przedmiotowy przeszukania może obejmować:
1) pomieszczenia, przy czym nie można tego pojęcia sprowadzić jedynie do mieszkania, ale także rozszerza się je do innych lokali,
2) inne miejsca, jak np. środki transportu, miejsca otwarte,
3) osobę, jej odzież i należące do niej przedmioty
wykrywcza czynność dowodową będącą jednocześnie środkiem przymusu pozwalającym na wkroczenie w określoną sferę praw i wolności jednostki. Zgodnie z art. 219 k.p.k. celem przeszukania może być:
1) wykrycie, zatrzymanie lub przymusowe doprowadzenie osoby podejrzanej,
2) znalezienie rzeczy mogących stanowić dowód w sprawie,
3) znalezienie rzeczy podlegających zajęciu w postępowaniu karnym
Zakres przedmiotowy przeszukania może obejmować:
1) pomieszczenia, przy czym nie można tego pojęcia sprowadzić jedynie do mieszkania, ale także rozszerza się je do innych lokali,
2) inne miejsca, jak np. środki transportu, miejsca otwarte,
3) osobę, jej odzież i należące do niej przedmioty
Papier wartościowy
Dokument stwierdzający określone w jego treści prawo. Wyróżnić można:
1) papiery reprezentujące wierzytelności pieniężne na sumy oznaczone płatne we wskazanych terminach, np. obligacje, listy zastawne, czeki, weksle,
2) papiery reprezentujące wierzytelności pieniężne, uwarunkowane przez zajście zdarzeń losowych, np. losy loteryjne, polisy ubezpieczeniowe,
3) dokumenty reprezentujące prawa udziałowe w spółkach handlowych kapitałowych, a zatem w spółkach z ograniczoną odpowiedzialnością i spółkach akcyjnych (akcje),
4) papiery reprezentujące uprawnienia do rozporządzania towarami powierzonymi pieczy wystawcy dokumentu, np. dowody składowe domów składowych, konosamenty i dowody ładunkowe
Dokument stwierdzający określone w jego treści prawo. Wyróżnić można:
1) papiery reprezentujące wierzytelności pieniężne na sumy oznaczone płatne we wskazanych terminach, np. obligacje, listy zastawne, czeki, weksle,
2) papiery reprezentujące wierzytelności pieniężne, uwarunkowane przez zajście zdarzeń losowych, np. losy loteryjne, polisy ubezpieczeniowe,
3) dokumenty reprezentujące prawa udziałowe w spółkach handlowych kapitałowych, a zatem w spółkach z ograniczoną odpowiedzialnością i spółkach akcyjnych (akcje),
4) papiery reprezentujące uprawnienia do rozporządzania towarami powierzonymi pieczy wystawcy dokumentu, np. dowody składowe domów składowych, konosamenty i dowody ładunkowe
Prawo własności
Prawo rzeczowe, którego treść statuuje art. 140 k.c. W myśl tego przepisu - w granicach określonych przez ustawy i zasady współżycia społecznego właściciel może z wyłączeniem innych osób, korzystać z rzeczy zgodnie ze społeczno gospodarczym przeznaczeniem swego prawa, w szczególności może pobierać pożytki i inne dochody z rzeczy. W tych samych granicach może rozporządzać rzeczą. Wśród atrybutów prawa własności wyodrębnić można dwie podstawowe kategorie:
1. uprawnienie do korzystania z rzeczy, do którego zalicza się z kolei uprawnienie do:
a) posiadania rzeczy (ius possidendi),
b) do używania rzeczy (ius utendi),
c) do pobierania pożytków i innych dochodów z rzeczy (ius fruendi),
d) do dyspozycji faktycznych, a więc prawo do przetworzenia rzeczy, jej zużycia lun nawet zniszczenia (ius abutendi)
2. uprawnienie do rozporządzania rzeczą wyrażające się w uprawnieniu do:
a) wyzbycia się własności rzeczy, które obejmuje m. in. prawo do przeniesienia własności na inną osobę, do zrzeczenia się własności, do rozporządzenia własnością na wypadek śmierci,
do obciążenia rzeczy, co oznacza możliwość ustanowienia praw rzeczowych obciążających rzecz oraz podejmowania czynności dotyczących rzeczy o skutkach wyłącznie obligacyjnych, jak np. oddanie rzeczy w najem.
Prawo rzeczowe, którego treść statuuje art. 140 k.c. W myśl tego przepisu - w granicach określonych przez ustawy i zasady współżycia społecznego właściciel może z wyłączeniem innych osób, korzystać z rzeczy zgodnie ze społeczno gospodarczym przeznaczeniem swego prawa, w szczególności może pobierać pożytki i inne dochody z rzeczy. W tych samych granicach może rozporządzać rzeczą. Wśród atrybutów prawa własności wyodrębnić można dwie podstawowe kategorie:
1. uprawnienie do korzystania z rzeczy, do którego zalicza się z kolei uprawnienie do:
a) posiadania rzeczy (ius possidendi),
b) do używania rzeczy (ius utendi),
c) do pobierania pożytków i innych dochodów z rzeczy (ius fruendi),
d) do dyspozycji faktycznych, a więc prawo do przetworzenia rzeczy, jej zużycia lun nawet zniszczenia (ius abutendi)
2. uprawnienie do rozporządzania rzeczą wyrażające się w uprawnieniu do:
a) wyzbycia się własności rzeczy, które obejmuje m. in. prawo do przeniesienia własności na inną osobę, do zrzeczenia się własności, do rozporządzenia własnością na wypadek śmierci,
do obciążenia rzeczy, co oznacza możliwość ustanowienia praw rzeczowych obciążających rzecz oraz podejmowania czynności dotyczących rzeczy o skutkach wyłącznie obligacyjnych, jak np. oddanie rzeczy w najem.




